Ik heb een Kustom Kruiser Slick Daddy gescoord. Deze race-uitvoering van de Roadster kreeg direct een brede achtervelg aangemeten, voorzien van een SRAM3 versnellingsnaaf. Als eerste de vork er uit gehaald; die originele rijdt voor geen meter. Met een ingekorte 3G vork krijgt ie al meer sprong. Hieronder de tussenstand:
Met een gecupt sprocket, van Felt, gaat de ketting ruim langs de Thick-brick; frame geeft ook genoeg ruimte. 3 piece crankstel met vaste lagers. Een iets langere as zorgt dat het tandwiel ver genoeg naar buiten kan om in de kettinglijn te komen. Voorwiel is voorlopig, blijft wel 24″.
De laatste fase van de verbouwing van mijn Slick-Daddy is begonnen.
Het frame is opgehaald bij kunstaal op dezelfde ZEN manier als het gebracht was.
In de bracketpot wordt straks een adapter geplaatst. Daarom moest deze 5mm ingekort worden. Voor de standaardbevestiging was toen geen plaats meer. Die is dus netjes weggehaald.
Omdat ik toch een standaard wilde is er een cardridge voor een vaste stand onder gelast.
Zelf kon ik ook nog even met powertools aan de slag: de kabelgeleiders moesten er nog af.
Het frame moet nu verder afgewerkt worden om het te spuiten.
Het frame is nu klaar om af te lakken.
Alle lakputjes zijn opgevuld en glad gemaakt. Ook de lasnaden zijn glad weggewerkt.
Eerst werd het frame in de primer gezet om de plamuur goed te laten hechten. Met 2-componenten plamuur werd alles afgesmeerd.
Met grof schuurpapier werd de plamuur in vorm gebracht. Toen weer primeren en opnieuw bijsmeren.
Dit werd een aantal keren, met steeds fijner schuurpapier, herhaald tot dit het resultaat was.
Nu moet de primer een paar dagen uitharden voordat de kleuren er op kunnen.
Het plan lag al lang klaar. De uitvoering is er deze week eindelijk van gekomen.
Omdat de Slick een racer is wilde ik geen trapenergie verliezen in de vering van het zadel. Van de andere kant is de zithouding niet zodanig dat ik de vering wilde missen.
En ik wilde een elegante oplossing waar je zo weinig mogelijk van zou zien.
De oplossing is een veersysteem dat zijdelings en horizontaal stabiel is.
De oplossing bleek een idee dat ik al jaren in mijn hoofd had zitten.
De onderdelen waren er, nu alleen nog in elkaar puzzelen.
De basis is een 8Ball stuurpen; recht afgezaagd. Daardoorheen gaat een expanderbout van een veel langere stuurpen waarop een veer, een revet en een moer komen. In de kop zitten twee machinelagers met een bus ertussen.
Een Brooks sportzadelonderstel bleek perfect te passen. (Wel even een breder dek op gemonteerd)
Het onderstel met stropdelen tegen de lagers geschroefd. Daar scharniert het zadel, dus. De expanderbout is met een zware ring achter de zadelbrug gehaakt.
Gaat de achterkant van het zadel omlaag, gaat de neus omhoog. De expanderbout wordt omhoog getrokken en drukt de veer in. De rubber dop vangt de terugvering op.
Vandaag natuurlijk meteen even uitgeprobeert.
Ik kan melden dat het te gek werkt.
In het begin voelde de ongebruikelijke plek van het scharnierpunt wat vreemd aan maar dat wende heel snel.
Ik heb zo’n idee dat je dit op meer JB Specials gaat terugzien.
De Shimano Alfine naaf van mijn Slick is inmiddels lekker ingelopen. Tijd om hem eens open te maken.
Het vet zag er nog netjes uit; dat heeft Shimano ook bedoeld om jaren mee te gaan.
Nadeel van dat vet is dat het raderwerk nogal wat weerstand krijgt.
Het binnenwerk werd helemaal uit elkaar gehaald en schoongemaakt. Intussen het huis een kleurtje gegeven…..
Eindelijk in colour.
Frame en spatborden werden bordeaux-effect gespoten met gouden en bronzen striping. Nu kan het opbouwen weer gaan beginnen.
Zondagmorgen, 8 uur. Slick daddy gaat weer worden opgebouwd.
Eerst even alles uitzoeken en groep bij groep leggen. Alle onderdelen zijn schoon, gepoetst en gesmeerd, voor zover nodig. Het nieuwe lakwerk is uitgepoetst en in de wax gezet. Tijd om m’n handschoentjes aan te doen, dus.
Het hart van het beest is een Shimano Alfine, 8 versnellingsnaaf. Deze naaf heeft hetzelfde bereik in versnellingen als een racefiets en je kunt hem zelfs onder hoge belasting schakelen. Het sportieve van een derailleur gecombineerd met de degelijkheid van een versnellingsnaaf, dus.
Let op de custom kettingspanner.
Aan het andere eind van de ketting een Shimano XT trapas gemonteerd in een FMF adapter. Bijna jammer dat je hier niks meer van ziet met het old-school 52 tands racecrankstel van Silstar gemonteerd.
Als alles op z’n plek zit kunnen we leidingen gaan leggen. Op enkele plaatsen werden hiervoor RVS kabelclips in het frame geschroefd. (auw)
“Snel, dokter, meer bloed!”
Royal Blood, wel te verstaan. Er ging nog bijna 20ml van in de achterremleiding alleen.
De bevestiging van de klauw is geïntergreerd met de kettingspanner. Custom made uit RVS by Kunstaal.
Ongeveer 18 uur werk later is het zo ver. Het monster leeft. Eerst voorzichtig wat rondjes gereden. Remmen wat uitgeprobeert en zo. Maar al snel voelde het zo vertrouwd aan dat de 40 km/h alweer getopt was. Kan niet wachten tot mijn eigen achterband terug is om hem echt af te maken.